STRES A NADCIŚNIENIE

Nadciśnienie to choroba charakteryzująca się powtarzającymi się wartościami ciśnienia powyżej 140/90 mmHg.

Za optymalne dla zdrowa ciśnienie uważa się 120/80.

Nadciśnienie nie pozostaje bez wpływu na zdrowie, bo powoduje czterokrotnie zwiększone ryzyko udaru mózgu i trzykrotnie chorób serca.

Nadciśnienie najogólniej można podzielić na: 

– pierwotne, czyli samoistne – 90% przypadków,

– wtórne-objawowe – 10% przypadków.

Na rolę układu nerwowego w powstaniu nadciśnienia zwrócono uwagę już dość dawno.    

Przykładem związku nadciśnienia z funkcją mózgu jest wzrost ciśnienia (RR) spowodowany wzrostem ciśnienia śródczaszkowego (obrzęk mózgu).

Liczne badana wykazały również na związek między nadciśnieniem a stresem i jego wpływ na powstanie schorzeń sercowo-naczyniowych. 

Według American Academy of Neurological and Ortopedic Surgeons nadciśnienie może być związane z układem nerwowym.

Zasadniczą rolę w regulacji RR odgrywają neurony ośrodkowego układu nerwowego, wpływające na układ autonomiczny.

Do nadmiernej aktywności tych neuronów może dochodzić w wyniku różnych czynników (toksyny, stres oksydacyjny, niedotlenienie,) ale też wskutek stresu.

Co to jest stres?

To silne napięcie układu nerwowego.

Chyba każdy zauważył, że w sytuacji bardzo stresowej dochodzi do: 

– przyspieszenia akcji serca, 

– bólu głowy,

– wzrostu RR, 

– drżenia rąk, 

– zimnych potów.

To reakcja na nagły stres.

Stres przewlekływpływa na: 

– układ odpornościowy,

– układ hormonalny,

– układ nerwowy.

Doprowadza to do spadku odporności, do zwiększonej podatności na zachorowania, do spadku nastroju, bezsenności, do łysienia, zmniejszenia aktywności psychoruchowej, do nadciśnienia.

Przewlekły stres to również przyczyna choroby wrzodowej żołądka, zespołu jelita drażliwego, czy zapalenia żołądka. To też zmiany skórne typu trądzik, świądu skóry, to duszności, zaburzenia rytmu serca i wiele innych.

Encefalopatia nadciśnieniowajest jednym z najniebezpieczniejszych powikłań nadciśnienia, która związania jest z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego (oun).

Zaczęto o niej mówić w roku 1928, kiedy to obserwowano pacjenta, u którego wystąpiły równoczasowo zapalenie nerek, nadciśnienie i objawy neurologiczne.

Naukowcami, którzy to zaobserwowali byli Oppenheimer i Fishberg.

Osoby narażone na możliwe powstanie encefalopatii nadciśnieniowej to osoby z utrzymującym się ciśnieniem powyżej 170mm Hg. 

Mechanizmy autoregulacji przestają wtedy funkcjonować i może rozwinąć się obrzęk mózgu i w konsekwencji niedotlenienie mózgu.

Najbardziej zagrożone na rozwój encefalopatii są jednak osoby ze skokami ciśnienia dochodzącymi nierzadko do wartości 200/130mmHg.

Stanami predysponującymi do takich wysokich wartości RR są zwłaszcza:

– rzucawka porodowa, stan przedrzucawkowy,

– guz chromochłonny rdzenia nadnerczy,

– substancje silnie pobudzające – kokaina, LSD,

– ostre kłębuszkowe zapalenie nerek,

– nagłe odstawienie leków hipotensyjnych,

– leki hormonalne,

– obturacyjny bezdech nocny,

Jednym z pierwszych objawów encefalopatii jest tępy ból głowy, ponadto:

– drażliwość,

– zaburzenia świadomości, 

– zaburzenia widzenia, 

– uczucie przytkania uszu,

– wymioty,

– napady drgawkowe, 

– ubytkowe objawy neurologiczne z niedowładem połowiczym, czy zaburzeniami mowy włącznie.

Leczenie objawów ze strony układu nerwowego spowodowanych nadciśnieniem, to przede wszystkim skuteczne leczenie nadciśnienia.

Jeżeli nadciśnienie jest powiązane ze stresem:

– leczenie sedatywne,

– psychoterapia,

– eliminacja czynnika stresogennego,

– biofeedback, czyli niefarmakologiczna i bardzo skuteczna rehabilitacja funkcji mózgowych.

Zawsze warto też: 

– zredukować wagę,

– ograniczyć spożycie soli,

– zmienić sposób odżywiania,

– odrzucić używki,

– uregulować tryb życia,

– zwiększyć aktywność fizyczną.