Drżenie jest jednym z najczęstszych zaburzeń ruchowych. Szacuje się, że różne jego postacie mogą występować nawet u 5–10% populacji, choć w wielu przypadkach są łagodne i nie wymagają leczenia.
Najczęstszą chorobą przebiegającą z drżeniem jest drżenie samoistne.
- występuje u około 0,5–1% całej populacji,
- u osób powyżej 65. roku życia nawet u 4–5%.
Drugą ważną przyczyną drżenia jest choroba Parkinsona.
- choruje na nią około 0,3% całej populacji,
- po 60. roku życia około 1% osób.
Warto pamiętać, że nie każde drżenie oznacza chorobę neurologiczną. Drżenie może pojawić się także:
- podczas silnego stresu lub emocji,
- po nadmiarze kofeiny,
- przy zmęczeniu lub niedoborze snu,
- w przebiegu niektórych chorób ogólnych (np. nadczynności tarczycy)
Nie każdy pacjent wymaga takiego leczenia – decyzję podejmuje się dopiero wtedy, gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi wystarczającej poprawy. Kwalifikacja do zabiegu odbywa się w wyspecjalizowanych ośrodkach neurochirurgicznych.
Nowoczesną metodą leczenia drżenia, szczególnie u pacjentów z choroba Parkinsona lub drżenie samoistne, jest ablacja struktur mózgu za pomocą skupionej energii ultradźwiękowej lub laserowej.
Jedną z najbardziej zaawansowanych technik jest laserowa termoablacja pod kontrolą rezonansu magnetycznego.
Na czym polega zabieg ?
Podczas zabiegu przez niewielki otwór w czaszce wprowadza się do mózgu cienkie włókno laserowe.
Energia lasera precyzyjnie podgrzewa i niszczy bardzo mały obszar mózgu odpowiedzialny za powstawanie drżenia – najczęściej w obrębie wzgórza.
Cała procedura odbywa się pod kontrolą rezonansu magnetycznego, który pozwala:
- dokładnie określić miejsce działania,
- kontrolować temperaturę tkanek w czasie rzeczywistym,
- ograniczyć uszkodzenie zdrowych struktur.
Zalety metody
Najważniejsze korzyści tej technologii to:
- bardzo duża precyzja działania,
- mała inwazyjność (niewielki otwór w czaszce zamiast klasycznej operacji neurochirurgicznej),
- krótki czas hospitalizacji,
- często natychmiastowa poprawa drżenia.
U wielu pacjentów zmniejszenie drżenia widoczne jest już w pierwszych godzinach po zabiegu.
Dla kogo jest przeznaczona?
Metoda jest rozważana głównie u chorych:
- z nasilonym drżeniem, które nie reaguje na leczenie farmakologiczne,
- u których klasyczna operacja lub stymulacja mózgu nie są możliwe,
- w starszym wieku lub z chorobami współistniejącymi.
Alternatywą o podobnym celu jest także głęboka stymulacja mózgu (DBS) oraz nieinwazyjna ablacja ultradźwiękami.
To metoda stosowana również w leczeniu:
-padaczki lekoopornej,
-guzów mózgu.
Skuteczność.
Badania pokazują, że u większości pacjentów dochodzi do znacznego zmniejszenia drżenia ręki – często o 60–80%, co poprawia codzienne funkcjonowanie (pisanie, jedzenie, ubieranie się).
Możliwe działania niepożądane.
Jak w każdej procedurze w obrębie mózgu mogą wystąpić:
- zaburzenia równowagi,
- drętwienie twarzy lub kończyny,
- zaburzenia mowy.
Zwykle są one przejściowe, ale wymagają kwalifikacji w wyspecjalizowanym ośrodku.
Nie każdy pacjent wymaga takiego leczenia – decyzję podejmuje się dopiero wtedy, gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi wystarczającej poprawy. Kwalifikacja do zabiegu odbywa się w wyspecjalizowanych ośrodkach neurochirurgicznych.
Warto pamiętać, że rozwój nowoczesnych technologii sprawia, że leczenie drżenia jest dziś coraz skuteczniejsze i bezpieczniejsze niż jeszcze kilkanaście lat temu.
