CEREBRASTENIA

Urazy głowy to jeden z poważniejszych problemów naszych czasów, a najczęstszymi ich powodami są: 

-wypadki komunikacyjne,

-upadki,

-pobicia.

To zespół odległych w czasie objawów, występujący po urazie głowy, czasem nawet niewielkim, ze wstrząśnieniem mózgu (commotio cerebri).

Wstrząśnienie mózgu to zaburzenia funkcjonowania mózgu powstałe na skutek urazu czaszki spowodowanego czynnikiem zewnętrznym, w którym nie doszło do uszkodzeń tkanki mózgowej i opon osłaniających mózg (badania TK i MRI głowy – bez zmian pourazowych).

Może dojść natomiast do chwilowej utraty świadomości, spowodowanej silami przyspieszenia i hamowania, działającymi na mózg

Nie ma udokumentowanego związku między ciężkością urazu a wystąpieniem objawów cerebrastenii.

Inne nazwy zespołu to: 

-zespół cerebrasteniczny, 

-nerwica pourazowa, 

-zespół powstrząśnieniowy,

-zespół pourazowy.

Objawy

Najogólniej rzecz biorąc, to zespół objawów dysfunkcji i labilności systemu nerwowego, manifestujące się:

-bólami głowy, 

-zaburzeniami koncentracji i pamięci,

-przewlekłym zmęczeniem,

-zaburzeniami snu,

-szumami usznymi i zaburzeniami widzenia,

-zaburzeniami równowagi i zawrotami głowy,

-ogólnym podenerwowaniem.

-złym nastrojem.

Cerebrastenia nieraz bywa mylona z depresją i nerwicą neurasteniczną, gdyż objawy bywają podobne.

Zespół cerebrasteniczny trwa różnie długo: tygodnie, czasem miesiące.

Diagnostyka

Badanie neurologiczne nie wykazuje zmian, natomiast wielokrotnie stwierdza się u pacjentów cechy dystonii wegetatywnej pod postacią:

-wzmożonego dermografizmu,

-drżenia rąk,

-trzepotania powiek,

-zimnych dłoni i stóp,

-potliwości.

Badanie EEG może wykazywać nieznaczne zmiany czynności wiodącej.

Rozpoznanie

Podstawą rozpoznania jest dobrze i szczegółowo zebrany wywiad chorobowy, pozwalający powiązać obawy z  urazem i wykluczyć inne przyczyny dolegliwości.

Istnieje wiele czynników towarzyszących,  które predysponują do wystąpienia objawów cerebrastenii i do dłuższego ich trwania.

Są to:

-depresja,

-stany lękowe,

-przewlekły stres,

-problemy socjalne,

-trudna sytuacja materialna,

-brak wsparcia w rodzinie.

Leczenie

Powinno być prowadzone wielokierunkowo i obejmować zarówno farmakoterapię, jak i psychoterapię.

Wielokrotnie bardzo pomocna jest neuroterapia, czyli treningi Biofeedback.

Terapia Biofeedback jest niezwykle skuteczna w zespole cerebrastenicznym i w innych problemach zdrowotnych o podobnej symptomatologii.

Dużo poważniejszymi konsekwencjami urazu czaszkowo mózgowego są encefalopatia pourazowa, spowodowana cięższymi urazami, ale to osobny temat.