Obydwa pojęcia z tytułu tego wpisu mają związek z miastenią. To ciąg dalszy tego obszernego tematu.
Przełom miasteniczny
Przełom miasteniczny jest nagłym nasileniem się objawów miastenii. Może wstąpić wskutek zbyt małych dawek leków lub zmienienia się wrażliwości organizmu na lek. Ryzyko znacznie wzrasta u chorych z grasiczakiem. Skutkować może niewydolnością mięśni oddechowych i zaburzeniami oddychania.
Objawy
- Osłabienie mięśni, które nasila się podczas aktywności i poprawia się po odpoczynku,
- Trudności w mówieniu, połykaniu i utrzymaniu powiek,
- Podwójne widzenie (diplopia) oraz zaburzenia ruchów gałek ocznych,
- Osłabienie mięśni twarzy, co może prowadzić do maskopodobnego wyrazu twarzy,
- Trudności w oddychaniu w ciężkich przypadkach,
- Suchość w ustach,
- Zmniejszone wydzielanie potu,
- Zaparcia,
- Zniesienie odruchów rozciągowych.
Leczenie przełomu miastenicznego to zagrożenie życia pacjenta, to leczenie szpitalne, to
-sterydoterapia,
-plazmafereza,
-immunoglobuliny.
Przełom cholenergiczny
Przełom chloenergiczny to odwrotność przełomu miastenicznego.
To efekt stosowania zbyt dużych dawek leków, powodujących powstanie nadmiaru acetylocholiny na obwodzie.
Objawy nadwrażliwości receptorów muskarynowych to silny niepokój, pobudzenie oraz
- Wzmożone wydzielanie śliny i potu.
- Rozszerzenie źrenic.
- Łzawienie oczu,
- Duszność,
- Kaszel,
- Zaburzenia trawienne, takie jak nudności, wymioty i biegunka.
- Spadek ciśnienia krwi, tachykardia (przyspieszenie akcji serca) oraz zaburzenia rytmu serca.
Pobudzenie receptorów nikotynowych powoduje drżenie, osłabienie mięśni (nawet porażenie), może rozwinąć się niewydolność oddechowa.
To również stan zagrożenia życia.
Ryzyko wystąpienia przełomu wiąże się z infekcjami, wysiłkiem fizycznym, ciążą zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, czy stresem.
Miastenia to choroba wymagająca stałej kontroli neurologicznej systematycznego i dostosowanego do obecnego stanu pacjenta leczenia. Dobrze leczona pozwala na długie i normalne życie.
