Głównym źródłem sodu (Na-Natrium) jest sól w pożywieniu a ta znajduje się praktycznie wszędzie, to mięsa wędliny, warzywa, zwłaszcza konserwowe, słone przekąski.
Organizm traci sód wydalając go z wodą, czyli niedobór może wystąpić w czasie wymiotów, biegunek, stosując leki moczopędne, w czasie wysiłku fizycznego i nadmiernego pocenia się, w gorączce.
Prawidłowy poziom sodu to 135-145mml/l.
Ponieważ pierwiastek ten jest niezwykle ważny nie tylko dla zdrowia, ale nawet dla życia, to organizm sam stara się zapewnić właściwy jego poziom.
To mechanizmy autoregulujące poziom sodu, czyli przy jego wzroście ilość wydalanego sodu rośnie, przy spadku wydalanie zmniejsza się.
Dziennie zapotrzebowanie to około 115 mg sodu na dobę.
HIPONATREMIA – poniżej 130 mmpl/l
Częsta u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów w szpitalach.
Objawy niedoboru nie są charakterystyczne, to
objawy ogólne:
-zaburzenia równowagi,
osłabienie,
splątanie,
senność,
ból głowy,
suchość śluzówek,
niskie RR,
przyspieszenie akcji serca,
zmniejszona diureza,
drgawki,
śpiączka.
Duży niedobór może nawet spowodować obrzęk mózgu a to w konsekwencji objawy neurologiczne.
Leczenie
Jeżeli hiponatremia jest objawowa (np. leki moczopędne) zaleca się zmianę terapii.
Jeżeli niedobór jest znaczny, to zwykle hiponatremia jest spowodowana zbyt dużą ilością wody w orgazmie. Zaleca się więc wtedy ograniczyć podaż wody, uzupełniając jednocześnie sód.
Leczeniem z wyboru stanu ostrej hiponatremii są dożylne wlewy kroplowe.
Częstszym problemem jest jednak zbyt wysoki poziom sodu, czyli tak zwana
HIPERNATREMIA
Dochodzi do niej przy niedoborze wody – mała podaż a przyczyny to:
-pocenie się,
-gorączka,
-wymioty,
-biegunki,
– nadczynnośc tarczycy związku z niedoborem wazopresyny, hormonu produkowanego przez podwzgórze regulującego gospodarkę wodno-elektrolitową.
Najczęstszą jednak przyczyną jest nadmiar spożywanej soli, ale na temat soli już jest wpis na moim blogu pt. „Czy zawsze unikać soli?”.
