To zawsze stan wymagający obserwacji, często diagnostyki lub nawet hospitalizacji.
Zdarzają się w różnych sytuacjach, z powodu zawrotów, potknięcia się, upadku, zdarzeń komunikacyjnych, w czasie uprawianIa sportu i wielu innych.
To częsty problem pacjentów zgłaszających się do neurologa.
O poważnych urazach już pisałam, więc dziś o nieco mniej groźnych.
Wstrząśnienie mózgu (commotio cerebri).
Należy do łagodnych urazów, stanowi około 80% lekkich urazów. Jego skutki są przemijające (kilka dni, czasem tygodni).
Powstaje na skutek nagłego przyspieszenia i gwałtownego zwolnienia ruchu głowy (częste w wypadkach samochodowych, u bokserów, hokeistów narciarzy itp.).
Z reguły nie dochodzi do utraty świadomości, lub jest trwająca bardzo krótko.
Objawy wstrząśnienia mózgu to:
-ból głowy,
-czasem niepamięć zdarzenia,
-zawroty,
-nudności, wymioty,
-spowolnienie,
-zmęczenie.
Poszkodowanemu należy zapewnić spokój, najlepiej w pozycji leżącej.
Unikać- do czasu ustąpienia dolegliwości, aktywności fizycznej i umysłowej, ograniczyć dostęp bodźców zewnętrznych (tv, komputer itp.), ew. podać leki przeciwbólowe a nie stosować leków zwiększających ryzyko krwawienia (np. kwas acetylosalicylowy).
Gdy objawy ustępują i nie nawracają nie ma potrzeby zgłaszać się do lekarza.
W sytuacji utrzymywania się dolegliwości lub nawracania objawów, konieczne zgłoszenie się do lekarza (możliwość rozwoju krwiaka).
Stłuczenie mózgu (contusio cerebri)
To poważniejszy uraz czaszkowo mózgowy, w wyniku którego dochodzi do powstania zmian pourazowych, widocznych w badaniu obrazowym (tomografia komputerowa głowy.
Są to drobne ogniska krwotoczne, mogące być obecne w miejscach nawet odległych od miejsca uderzenia (ogniska z odbicia), często zauważalna jest też strefa obrzęku mózgu.
Ten stan wymaga zgłoszenia się na do Izby Przyjęć lub SOR, celem oceny stanu neurologicznego, diagnostyki i leczenia.
Rokowanie w stłuczeniu mózgu jest uzależnione od rozległości zmian oraz ich lokalizacji.
Objawy stłuczenia mózgu:
-utrata świadomości,
-objawy ogniskowego uszkodzenia centralnego układu nerwowego (np. niedowład, zaburzenia mowy).
Najbardziej niebezpieczne jest stłuczenie pnia mózgu z długotrwałą utratą przytomności. W przypadku stłuczenia pnia mózgu obserwujemy:
-prężenia,
-wyprostne ustawienie kończyn,
-zaburzenia gałkoruchowe,
-zaburzenia oddychania.
Rozpoznanie stawia się na podstawie stanu neurologicznego i wyniku badań diagnostycznych (tomografia komputerowa głowy, rezonans magnetyczny).
Rokowanie
Rokowanie w lekkich stłuczeniach jest dobre i możliwy jest całkowity powrót do zdrowia.
W stanach poważniejszych wymagane jest długie leczenie a objawy neurologiczne mogą cofać się wiele miesięcy.
Rokowanie zależy od wielu czynników – wieku pacjenta, schorzeń dodatkowych, ew. powikłań w trakcie leczenia (narastanie obrzęku, tworzenie się krwiaków, infekcje), które mogą się pojawić i pogorszyć rokowanie.
