Czy ktoś zastanawiał się, o czym może świadczyć charakter pisma?
Tym zadaniem zajmuje się grafolog.
Podobno z pisma można nawet wywnioskować pewne cechy charakteru, co wykorzystywane jest obecnie w momencie sprawdzania przyszłego pracownika, a także istniejące problemy zdrowotne.
Dlaczego?
Pismo może zmieniać się w różny sposób. Może dotyczyć wielkości liter, ich kształtu, odstępów między słowami czy literami, przestawiania kolejności liter, problemów z odwzorowywaniem pisma itp.
Powodów zmiany charakteru pisma może być wiele.
Mogą być spowodowane:
– dysfunkcją w obrębie dłoni(uraz, zabiegi chirurgiczne kończyny górnej, neuropatia, zmiany zwyrodnieniowe, rzs – reumatoidalne zapalenie stawów, przykurcze mięśni itp.),
–dysleksją(dzieci z dysleksją mają bardzo nieregularny charakter pisma),
–autyzmem i w chorobą Aspergera(pismo jest chwiejne z dużymi przerwami),
–nadciśnieniem (pismo niedbałe, nierówne, z nierównym dociskiem do papieru),
– schizofrenią(stosowane leki powodują często pojawienie się dyskinez, skutkujących niesprawność ruchową).
Z punktu widzenia neurologa ważne jest to, czy pismo uległo w ostatnim czasie zmianie.
Dzieje się to w:
– chorobie Parkinsona(mikrografia,czyli zmniejszenie wielkości liter, często ściśniętych, należąca do jednych z najwcześniejszych objawów choroby),
– chorobie Alzheimera(szeroko rozstawione litery, zwiększone przerwy między wyrazami, często poza linijką, będące konsekwencją zapominania),
– depresji (nierówne, opadające, dość charakterystyczne jest skośne pismo, ze skosem skierowanym w dół).
Tego typu zmiany pisma mogą lekarzowi pomóc w diagnozowaniu, więc warto o nich w czasie wizyty wspomnieć.
Inny rodzaj zaburzeń pisma to DYSGRAFIA lubAGRAFIA.
To częściowa (dysgrafia) lub całkowita (agrafia) utrata zdolności pisania.
To dysfunkcja spowodowania ogniskowym uszkodzeniem w obrębie mózgowia, odpowiedzialnym za pisanie oraz ograniczenie percepcji wzrokowej, niezbędnej dla pisania. Pojawia się wtedy nagle, w czasie rozwoju choroby (np. w przebiegu udaru mózgu), towarzyszy zaburzeniom mowy (afazji).
Pismo staje się nieczytelne, nieładne, częste są paragrafie lub wstawione (opuszczone) słowa.
W zależności od obszaru uszkodzenia mózgu, afazja może występować samodzielnie lub z innymi zaburzeniami gnostycznymi, np. z towarzyszącą:
– aleksją (brak zdolności czytania),
– akalkulią (brak zdolności liczenia),
– apraksją(niemożność wykonywania skoordynowanych czynności, np. zapięcie guzika),
– agnozją(nierozpoznawanie znanych przedmiotów).
Tego typu zaburzenia mogą remitować w czasie leczenia i wymagają, oprócz leczenia przyczynowego, długiegopostepowania neurologopedycznego, skutkującego często przywróceniem upośledzonych funkcji poznawczych.
