NERWICA I JEJ OBLICZA

Nerwica to olbrzymi problem, z którym zmaga się bardzo wiele osób (wg statystyk jest to 8 milionów ludzi).

Rozpoznaje się ją nie tylko u osób dorosłych, ale też u dzieci i młodzieży.

Najczęściej występuje jednak w wieku 25-45 lat.

Nerwica (neurosis) to zaburzenia z kręgu zaburzeń psychicznych, powodujących olbrzymi dyskomfort, cierpienie, lęk, nawet ból, utrudniających życie codzienne.

Jak obecna sytuacja pandemii koronawirusa może wpływać na osoby z nerwicą?

Jak osoby z nerwicą znoszą potrzebę ograniczenia kontaktów, kwarantannę?

Czy wiecie, że jeden z rodzajów nerwicy to nerwica natręctw (nerwica obsesyjno-kompulsyjna),manifestująca się obsesyjną potrzebą wykonywania jakiejś czynności, w tym zwielokrotnionego mycia rąk?

Osoby takie myją ręce nawet 50 razy na dobę. 

A w obecnej sytuacji nakazu wykonywania tej czynności?

Mają na to wytłumaczenie i częstotliwość mycia rąk mogą zwiększyć nawet do 500 razy na dobę.

Czy to zdrowo?

Nie, bo przesadna higiena też nie jest wskazana. Powoduje macerację skóry, usuwa naturalną florę bakteryjną i otwiera patogenom wrota zakażenia. A to tylko jeden z rodzajów nerwicy.

Jakie są najczęstsze powody wystąpienia nerwicy?

– przedłużająca się sytuacja stresowa,

– silne przeżycia emocjonalne,

– urazy psychiczne,

– przemęczenie i przepracowanie.

Może być:

– lękowa,

– napadowa,

– sytuacyjna,

– wegetatywna,

– depresyjna, 

 – histeryczna i jeszcze wiele innych.

Osoby z nerwicą mają poczuci, że są chorzy. Nerwica jest chorobą. 

Złe samopoczucie wynika z tego, że:

– gorzej sypiają, 

– trudniej im się skoncentrować i uczyć, 

– czasami pojawiają się tiki nerwowe,

– występują zaburzenia potencji,

– mogą być widoczne problemy skórne,

– występują biegunki,

 – pojawiają się nudności, 

– występują kołatania serca,

– pojawiają się zaburzenia pamięci.

Chorym spada odporność, więc są bardziej podatni na zachorowania.

Osoby te szybciej chłoną złe wiadomości i dużo szybciej na nie reagują, co tylko potęguje objawy nerwicowe.

Dość charakterystycznym objawem nerwicy jest uczucie zaciskania w gardle, trudności w wysławianiu się, nabraniu powietrza, czy też uczucie ciała obcego w gardle.

To tak zwanyglobus histericus.

Jak leczymy nerwice?

Najważniejsze, to ustalić, że mamy do czynienia z nerwicą.

Jest to to problem interdyscyplinarny, bo jak widzicie, objawy, które zgłaszają pacjenci są bardzo różne.

W zależności od występujących objawów, pacjenci trafiają do różnych specjalistów.

Gdy mają biegunki i nudności – udają się do gastrologa, gdy dominuje uczucie zaciskania w gardle – do laryngologa, gdy dominują zawroty, bóle głowy, zaburzenia pamięci, koncentracji – do neurologa, gdy miewają kołatania serca – do kardiologa itd.

Wystąpienie każdego z takich objawów wymaga wykluczenia organicznych przyczyn, które mogą być sygnałem choroby (tarczycy, serca, procesu demielinizacyjnego itp.), a nerwica jest w tym przypadku objawem towarzyszącym (zespół rzekomonerwicowy). 

W nerwicy wszystkie badania wypadają prawidłowo, w zespole rzekomonerwicowym – nie.

Ustalenie, że objawy mają podłoże nerwicowe, często trwa dość długo, gdyż wymaga wielu specjalistycznych badań.

Opiszę Wam przypadek młodego mężczyzny (34 lata), którego głównym problemem było nadciśnienie. 

Z wywiadu wynikało, że był podatny na stres i jak sam przyznał, „zajadał stres”.

Z tego powodu cierpiał na otyłość (40 kg nadwagi), miał też tiki nerwowe, których nie leczył, a były dodatkowym powodem dyskomfortu psychicznego.

Stosował leki na nadciśnienie, ale mimo to występowały jego wahania. 

Im częściej mierzył, tym bardziej się tym denerwował, a ciśnienie jeszcze bardziej zmieniało wartości.

Ta sytuacja kończyła się wzywaniem karetki pogotowia ratunkowego, dwukrotnym pobytem na izbie przyjęć w szpitalu w dość krótkim odstępie czasowym.

Wykonane badania dodatkowe wypadły prawidłowo.

Wtedy, oprócz leków na nadciśnienie, zlecono leki uspokajające.

I to dopiero pomogło. 

Pacjent zgłosił się do mnie z zawrotami głowy, które dołączyły w przebiegu leczenia.

Powodem jego problemów zdrowotnych (tiki nerwowe, otyłość, nadciśnienie) jest nerwica.

Obecnie pacjent stosuje zarówno leki na nadciśnienie (ale w mniejszych dawkach), jak i leki uspokajające.

Kto zajmuje się leczeniem nerwicy?

– Lekarze (neurolog, psychiatra),

 – psychoterapeuci,

 – trenerzy mentalni,

 – psychologowie. 

Dobre efekty osiąga się, poprzez stosowanie u chorych treningów biofeedback.

Najczęściej stosowanym sposobem postępowania jest leczenie skojarzone, zarówno farmakoterapia, jak i psychoterapia.

Leczenie nerwicy wymaga czasu, długiej farmakoterapii i wielu treningów czy spotkań z terapeutą. Czasem trwa miesiące, a nawet lata.

Farmakoterapia stosowana w leczeniu, to leki uspokajające, nasenne, przeciwdepresyjne, przeciwlękowe. Niezwykle istotna jest pomoc psychologiczna.

Leczeniem zaburzeń psychicznych zajmują się Centra Zdrowia Psychicznego, których jest w Polsce 27, a powstają już kolejne.

Szczegółowe informacje o ich działalności znajdują się na stronie: czp.org.pl